Nisan Sonu Şiiri


Nisan sonunda,
tüm çiçekler gösterir kendini
Tepede, bayırda, dağ eteklerinde, göl kıyılarında
hep beraber açarlar;
Menekşeler, fulyalar, güller ve papatyalar
Dalları yeşerir, aşkla dolar tomurcukları
Islak toprağın üzerinde telaşla
Bir tek lalenin ömrü bitiyor
Nisan sonunda
Göreceksin…
Mutluluk sızı verecek aranıza
Sakın korkma.
Tuğba Oruç

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Yazmasına yazarım, Hem de nasıl yazarım ; Hepiniz uyurken, Sustuklarımı mısra mısra  Bilmezsiniz  Ödüm kopuyor kaybolasıya; Kelimeleri  Yaşamıya   26 / 10 / 2024 Saat: 04.27 Tuğba Oruç
Devamı

Zaman

Gecenin 3'ünde yazıp yazıp siliyorsam kelimelerimi, Yırtıp atıyorsam kağıtları oraya buraya Tabi bir de kendini ispatlamak da varsa serde Gayret edeceğim demektir yazmaya Ne acı içindeyim ne de katıksız mutlu Alışıyor insan zamanla yalnızlığa, büyütmüyor... Arada bi yerlerde Zamanın beni dönüştürdüğü evdeyim Tanıdık sokağın loş ışıkları vuruyor yüzüme Ne umutsuz sancılar içinde, ne de kendimi kandıracak kadar ümitli Yaşayıp gidiyorum işte Değiştirdi beni de...Benzetti kendine 11 Ocak 2019 Tuğba Oruç
Devamı

Huzur

Okudum uyukladım Uyukladım, okudum.  Okudum, ayıldım.    Latif'le işimiz, gücümüz serserilik... Umrumuzda değil dünya!  Minicik çilekler almışlar pazardan Ayaküstü atıştırdım, acıkmışım.  Epeydir böyle huzurlu olmamıştım Ne olur, aman dokunmayın bana 03 05 2019 Tuğba Oruç
Devamı