Zaman

Gecenin 3'ünde yazıp yazıp siliyorsam kelimelerimi,

Yırtıp atıyorsam kağıtları oraya buraya

Tabi bir de kendini ispatlamak da varsa serde

Gayret edeceğim demektir yazmaya

Ne acı içindeyim ne de katıksız mutlu

Alışıyor insan zamanla yalnızlığa, büyütmüyor...

Arada bi yerlerde

Zamanın beni dönüştürdüğü evdeyim

Tanıdık sokağın loş ışıkları vuruyor yüzüme

Ne umutsuz sancılar içinde, ne de kendimi kandıracak kadar ümitli

Yaşayıp gidiyorum işte

Değiştirdi beni de...Benzetti kendine

11 Ocak 2019

Tuğba Oruç